Nieuwjaarstoespraak CD&V 2019

Dames en Heren, Beste Vrienden,

Allereerst wens ik u en uw familie een bijzonder gelukkig en gezond nieuwjaar! 2018 was een boeiend politiek jaar, maar 2019 kondigt zich al evenzeer interessant aan…

2019 wordt niet alleen omwille van de verkiezingen een boeiend jaar. Op vele fronten is dit een tijd van grote veranderingen en omwenteling.

Ik neem u graag mee langs 5 grote uitdagingen waar wij, met zijn allen, voor staan.

Ik begin graag bij onze lokale besturen. 2018 was een jaar van lokale verkiezingen. En dat CD&V het, boven de verwachtingen van sommigen, goed heeft gedaan, is een stimulans voor ons allen. Maar de uitdagingen van de lokale besturen bij de start van de legislatuur zijn groot. De vergrijzing zal ook lokaal druk zetten op de inkomsten uit bijvoorbeeld personenbelasting. Tegelijk nemen de kosten toe. Maatregelen dringen zich op. De 7 fusies in Vlaanderen zijn een nuttig experiment om de waarde van zo’n schaalvergroting voor het bestuur van naderbij te bekijken.

Maar meer is nodig. Lokale besturen moeten zich nog meer inschakelen binnen een netwerk van publieke en private diensten. En de financiering van onze lokale besturen moet anders. Grote steden als Gent en Antwerpen blijven geld naar zich toezuigen, terwijl kleinere gemeentes en steden het steeds moeilijker krijgen.

Waar een inwoner van Kruisem 1 euro krijgt van Vlaanderen, krijgt een Gentenaar er 10. Deze verhouding is scheef getrokken. Hier is werk aan de winkel. Want elke Vlaming verdient een sterk lokaal bestuur. 

Van een heel andere orde zijn de uitdagingen op onze arbeidsmarkt. Voor het eerst in de geschiedenis zijn er nu meer mensen die uitstromen, stoppen met werken, op pensioen gaan, dan er schoolverlaters bijkomen. De hele babyboomgeneratie - dan gaat het over 700.000 mensen - verlaat de arbeidsmarkt tussen nu en 2026. Voor alle 100 potentiële uitstromers zijn er maar 82 potentiële instromers. Dat verklaart die enorme en toenemende druk op onze arbeidsmarkt.

Er zijn vorig jaar een recordaantal vacatures, zo’n 290 000 vacatures werden bij VDAB gemeld. En daarvan staan er op dit moment zo’n 50000 open.

Goed nieuws, denkt u, uiteraard. Meer jobs, minder werklozen. Super! Alleen is dit een gigantische uitdaging. Als we er niet in slagen om mensen langer aan de slag te houden, langdurig werkzoekenden en leefloners te redden uit de vergeetputten van onze arbeidsmarkt en mensen die nu langs de zijlijn staan van de economie  (langdurig zieken of mensen die om gezinsredenen thuis zijn gebleven) terug te betrekken richting een job, dreigen bedrijven te gaan sluiten, investeringen stil te vallen,… De economie zou gewoon letterlijk stilvallen. Met alle gevolgen vandien.

Er gebeurt gelukkig al heel wat. Maar het moet meer en beter. Deze week was er nog in het nieuws dat VDAB ICT-ers uit Marrokko gaat halen om Vlaamse knelpuntvacatures in te vullen. OK. Dat kan nodig zijn als we in Vlaanderen, België en Europa niemand meer vinden.

Maar wat me opviel in dat project was dat de betrokken Marokkaanse IT-specialisten hier zouden begeleid worden bij hun integratie, hun zoektocht naar een woonst, een school voor hun kinderen, taallessen zouden krijgen, enz. En dat is goed. We mogen niet meer de fouten maken van de migratie in de jaren ’50 en ’60. Maar waarom doen we niet hetzelfde aanbod aan de honderdduizenden Waalse werklozen? Waarom begeleiden we hen niet alleen naar een Vlaamse job, maar helpen hen meteen ook bij het uitbouwen van een nieuw leven in Vlaanderen? Goed voor hen, voor de werkgevers, voor onze economie en onze sociale zekerheid. Er is dus meer mogelijk!

De arbeidsmarkt brengt me bij een derde grote uitdaging. Ons onderwijs. De jeugd is de toekomst. De jeugd heeft de toekomst. Maar 1 jongere op 12 verlaat de school zonder diploma. De hervormingen die minister Crevits heeft ingezet voor het secundair onderwijs, kunnen een doorbraak zijn om, samen met de scholen en de leerkrachten, de omslag te maken en ons onderwijs versneld klaar te maken voor de toekomst. Een hervorming waar ikzelf heel hard in geloof is die richting duaal leren. Jongeren kunnen zo, vanaf 15 jaar deeltijds leren en werken. Zo krijgen ze echt voeling met en goesting in de arbeidsmarkt en hebben ze op het einde van de rit ook een volwaardig diploma. Duitsland gaat ons al jaren voor en ook voor ons onderwijs, onze arbeidsmarkt en vooral onze jeugd is dit een enorme kans. Eigenlijk deden we dit al langer; er waren niet alleen de aloude leercontracten, maar eigenlijk zijn ook de zwaarste universitaire opleidingen duaal: denk maar aan de artsen en specialistenopleidingen waar een groot deel van de opleiding op de werkvloer plaatsvindt…Als het daar kan, moet het ook in andere opleidingen kunnen.

Nu zijn er al meer dan 1000 jongeren in zowat 50 richtingen aan de slag, maar zowel het aantal scholieren als het aantal richtingen moet vanaf dit jaar vermenigvuldigen!

Een vierde uitdaging voor 2019 vinden we uiteraard in onze economie. Onze economie die voor jobs, welvaart en welzijn moet zorgen. In een tijd waarin een harde Brexit op ons af komt, populistische leiders in Europa en daarbuiten hun gang gaan en handelsoorlogen dreigen, kan onze kleine, open economie zich geen fouten veroorloven.

Ons begrotingstekort en onze hoge schuld is een molensteen rond onze nek. Als er één iets is waar onze federale regering niet in geslaagd is, is het wel dit. Ik denk niet dat econoom en trends-hoofredacteur Johan Van Overtveldt minister van financiën Johan Van Overtveldt een goed rapport zou hebben gegeven… Dat wordt de uitdaging voor de volgende regeringsploeg. Onze budgetten, onze cijfers moeten op orde geraken. Da tis onze verdomde plicht ten aanzien van onze kinderen en kleinkinderen. Niemand wil toch een schuldenberg doorschuiven naar de volgende generatie?

En als het gaat over onze kinderen en kleinkinderen, dan  kom ik automatisch uit bij het klimaat. Of spijbelen als een goeie zaak kan worden beschouwd, is discutabel, maar dat jonge mensen zich bewust zijn van wat de grootste uitdaging voor de menselijke geschiedenis is, de strijd tegen de klimaatverandering, dat is een goeie zaak.

De Europese commissie heeft zich een klimaatneutrale samenleving, naar een klimaatneutrale economie tot doel gesteld tegen 2050. Dat klinkt nog ver weg, maar dat is dichterbij dan we denken.

Dat wil concreet zeggen dat we tegen 2030 onze laatste auto met een verbrandingsmotor aangekocht moeten hebben.

Dat wil zeggen dat tegen dan we onze woningen versneld energiezuinig moeten maken. Vandaag stond trouwens in de krant dat energiezuinige woningen veel meer waard zijn en in tegendeel, verouderde energieverslindende woningen steeds minder waard worden. Dus ook in het belang van onze portemonnee, moeten we in actie schieten.

Dat de Vlaamse minister van energie ondertussen de premies voor isolatie begint te verlagen, is helemaal een fout signaal. In tegendeel we zouden de steun verder moeten optrekken! Want het zijn net de meest kwetsbaren die dreigen achter te blijven. Zij hebben net onze steun het hardst nodig. Laat 2019 het jaar zijn van de klimaat-omslag, in ons denken en ons handelen. En aan de regeringen van dit land om daar een centraal thema van te maken in de nieuw te onderhandelen regeerakkoorden!

En zo kom ik automatisch terug bij de verkiezingen. 26 mei 2019. Drie verkiezingen op één dag.

Alle drie cruciaal.

We willen Europa niet aan de populisten afgeven. Zoveel grote problemen en uitdagingen, met migratie op kop, zijn enkel door aan te pakken vanuit een sterker Europa.

Wij willen wel een sterke federale regering, in tegenstelling tot anderen. We zijn, als Vlaanderen, meerderheidsaandeelhouder in de NV België. Langs de zijlijn staan roepen zit niet in onze natuur. Voor ons moet en zal dit land werken.

Wij willen een sterk Vlaanderen. Een sterke Vlaamse regering, die het grootste overheidsbudget beheert in dit land. Maar tegelijk willen we ook samenwerken met de andere deelstaten en de federale overheid. De klimaat-uitdagingen, de migratieproblematiek of de vergrijzing kunnen we immers enkel aanpakken in samenwerking met alle andere relevante bestuursniveaus.

Er zijn een aantal duidelijke politieke tendensen. Ik noem er drie.

De polarisatie neemt toe, met een herrezen Vlaams Belang en een groeiende groep extreem-linkse populisten bij PVDA.

Er is het fake news. Bij de recente federale regeringscrisis, werden leugens ook in ons land plots de basis voor ingrijpende politieke beslissingen. Eerder zagen we hetzelfde al in Groot-Brittannië, de VS, Turkije enz.

Er is de normvervaging, humanitaire visa verkopen is uiteraard fout. Maar evenzeer fout is die visa voorbehouden voor de ‘vrienden van de vrienden van de staatssecretaris’. Dit is cliëntisme pur sang en niet goed te praten.

En tegelijk zijn er nieuwe thema’s die komen bovendrijven. Het klimaat is daar een heel belangrijke in.

Ik geloof dat hier kansen liggen, kansen voor een sterke centrumpartij. Met duidelijke standpunten vanuit een brede maatschappelijke visie.

Want wat is een goed klimaatbeleid anders dan rentmeesterschap in de praktijk. ‘Rentmeesterschap’, ervoor zorgen dat we het land, de wereld, in een betere staat doorgeven aan onze kinderen en kleinkinderen dan we hem gekregen hebben, dat is waar die duizenden scholieren donderdag voor op straat zijn gekomen. Dat is ook waar CD&V voor staat. En dat is wat we des te luider moeten gaan verkondigen.

Tegelijk is er ook de onzekerheid.

Onzekerheid in het hele migratiedebat,

onzekerheid over onze pensioenen,

onzekerheid over het behoud van onze goeie gezondheidszorg, onzekerheid over de kwaliteit van ons onderwijs,

onzekerheid over onze justitie en veiligheid,

onzekerheid over de internationale politieke situatie.

Daar tegenover stellen wij de zorg voor de mens, het personalisme, de mens centraal, dat is ons verhaal. We gaan zorg dragen voor elke mens. Met menswaardige pensioenen, goeie en betaalbare gezondheidszorg, vooruitstrevend onderwijs, een streng en rechtvaardig veiligheids- en justitiebeleid en gezond verstand als het gaat over Europese en internationale politiek.

Hier liggen opportuniteiten en kansen voor een sterke partij als CD&V, vanuit het moedige midden, met sterke mensen en een sterk verhaal, gaan we in 2019 de mensen overtuigen van onze aanpak. De revolutie van de redelijkheid. Gezond verstand in plaats van populisme, samenwerken in plaats van ruziemaken, eerlijkheid in de plaats van fake news.

Daar staan we voor. Daar gaan we voor.

Samen met u!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookie Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.