De valpartijen van Fabio Jakobsen in Polen en van Remco Evenepoel in Lombarbije leverden ijzingwekkende beelden op. Ernstige blessures ook, maar voor beiden is er gelukkig een perspectief op herstel. En we hopen met z’n allen dat ze snel terug aanknopen met topconditie. Tegelijk leverde dat ook een terecht en fel debat op over de veiligheid van wielerwedstrijden. De wielersport heeft een lange traditie van valpartijen, zware kwetsuren en zelfs dodelijke slachtoffers. En al te vaak zijn die zware gevolgen eigenlijk vermijdbaar.

Een veilige wielersport is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Uiteraard hebben ook renners een verantwoordelijkheid. Mocht Max Walschied, nadat hij de spurt voor Cees Bol aantrok, zich niet onverhoeds in het midden van het peloton hebben laten terugzakken, dan zou Mathieu Van der Poel in Danilith Nokere Koerse 2019 nooit ten val zijn gekomen.

Maar daarnaast zijn er vooral de organisatoren die in het vizier komen. Elke organisator, en met hem de Wielerbond en de UCI, is verantwoordelijk om een zo veilig mogelijk parcours uit te stippelen. Met de organisatie van Danilith Nokere Koerse kiezen we bewust niet voor de meest smalle en bochtige wegen van de regio; het zijn vooral de renners die het spektakel verzorgen. Nog eens een gevaarlijke bocht of smalle kasseiweg erbij is vaak ‘une fausse bonne idée’…

Een veilig parcours kan echter niet zonder de medewerking en steun van de overheden die wegbeheerder zijn; de lokale besturen en, voor de gewestwegen, de Vlaamse overheid. Eerst en vooral bij de inrichting van wegen, zeker bij die wegen die traditioneel onderdeel zijn van wielerwedstrijden, kunnen koers-vriendelijke keuzes gemaakt worden. Je kan bijvoorbeeld in plaats van vaste en gevaarlijke drempels, de snelheid van het verkeer ook milderen met verplaatsbare bloembakken, die makkelijk weg kunnen als de koers passeert. Als schepen van openbare werken zorg ik er in Kruisem alvast voor dat onze technische dienst samen met de organisatoren het parcours voor de wedstrijd nog eens screenen op putjes, barsten en kloven. Het kan veel leed voorkomen. Bovendien subsidieert Kruisem de organisatoren voor de kosten voor de ambulances die verplicht in de koers aanwezig moeten zijn.

Maar ook de Vlaamse overheid kan veel doen. Organisatoren van wielerwedstrijden zijn steeds dunner gezaaid. Steeds minder vrijwilligers willen de verantwoordelijkheid opnemen om een peloton renners op pad te sturen. Als we de koers als Vlaamse volkssport nummer één willen behouden hebben we echter organisatoren nodig! Koersen voor aspiranten, nieuwelingen, junioren, beloften en elite; we hebben ze hard nodig om de hele wielerpiramide vorm te geven. En niet alleen voor jongens en mannen, maar ook voor meisjes en vrouwen! De schaarse organisatoren die overblijven, verdienen steun. En daar kan dus ook Vlaanderen een belangrijke rol spelen. Sport Vlaanderen heeft een uitstekende uitleendienst. En hoewel je er petanquesets, trampolines, sportrolstoelen, judomatten en nog veel meer kan uitlenen, is er niks voorzien voor de wielersport. Niks.

Vandaar doe ik, als Vlaams volksvertegenwoordiger, dit voorstel aan minister van sport Weyts; voorzie in uw uitleendienst vanaf volgend jaar ook bordjes, reflectoren, stootkussens, vangnetten, aangepaste en versterkte nadars voor de aankomstzone,… zodat wielerorganisatoren, klein en groot, over veilig en aangepast materiaal beschikken om met een gerust gemoed en zo veilig mogelijk een peloton de weg op te kunnen sturen. Samenwerking met de provinciale uitleendiensten kan ervoor zorgen dat in elke provincie de veiligheid van elke koers verzekerd kan worden.

Robrecht Bothuyne - Voorzitter Danilith Nokere Koerse, schepen voor sport en openbare werken in Kruisem en Vlaams volksvertegenwoordiger

Welkom bij CD&V. Onze websites maken gebruik van cookies om jouw gebruikservaring te optimaliseren. Lees onze Cookies Policy voor meer informatie. Ons cookiebeleid en deze voorkeuren gelden voor alle CD&V-websites. Door op 'Akkoord' te klikken, ga je akkoord met de geselecteerde cookies.