We leven opnieuw in een tijd van arbeidskrapte. Waar er 5 jaar geleden nog ongeveer 8 mogelijke kandidaten waren per vacature, zijn dat er nu nog slechts 3. De snelle economische groei na de coronacrisis zorgt voor nieuwe jobs gecombineerd met een toenemend aantal vervangingsvacatures, van mensen die op pensioen gaan, zorgt voor een crisis-sfeer bij veel werkgevers. Het niet of moeilijk ingevuld geraken van vacatures is een rem op de economische groei. Dat leidt tot steeds meer geannuleerde vacatures bij VDAB. Dat blijkt uit het antwoord op een parlementaire vraag van Vlaams volksvertegenwoordiger Robrecht Bothuyne (CD&V): ‘In 2019 werden voor het eerst meer dan 30000 vacatures geannuleerd.  Vorig jaar, zelfs in coronatijden, werden bijna 28279 vacatures bij VDAB geannuleerd. Heel vaak bij gebrek aan valabele kandidaten. Zowat ¾ van de geannuleerde vacatures zijn knelpuntvacatures. Werkgevers vinden gewoon geen geschikte kandidaten en schrappen zo terug vacatures. De arbeidskrapte kost dus jobs en economische groei.’

VDAB noteert dan ook jaar op jaar een recordaantal vacatures. In 2018 waren er niet minder dan 287188 vacatures bij VDAB aangemeld. In 2019 steeg dat door naar 292 233 vacatures om in 2020 op 240 811 uit te komen. In 2021 is de coronadip al helemaal overwonnen, met op dit moment bijna 64000 openstaande vacatures.

VDAB kan iets meer dan 2 op de 3 vacatures vervullen; daar is dus zeker iemand aan de slag gegaan. Maar bijna 12% van de vacatures wordt dus uiteindelijk geannuleerd. Het aantal geannuleerde vacatures stijgt snel en is bijna verdubbeld op 5 jaar tijd. Bothuyne: ‘het probleem wordt duidelijk snel groter; in 2016 waren er nog maar 16 535 geannuleerde vacatures. Werkgevers kiezen dus noodgedwongen om niet verder te groeien of verplaatsen economische activiteiten naar het buitenland. Deze trend moeten we trachten te keren.’

De jobs die zo vernietigd worden, klinken bekend in de oren: vrachtwagenchauffeurs, verpleegkundigen en verzorgenden, bouwarbeiders, keuken- en horecapersoneel, winkelbedienden en vooral schoonmakers,…

Bothuyne: ‘Wat opvalt is dat de meest gegeerde profielen niet per definitie een hoge scholing vergen. We kunnen dus, mits aangepaste begeleiding en opleiding, relatief snel nieuwe mensen klaar stomen voor deze functies. Dat is dan ook een prioritaire opdracht voor VDAB: meer en betere knelpuntopleidingen. En dat niet alleen voor werkzoekenden die via RVA een uitkering krijgen, maar ook voor mensen die via het RIZIV of OCMW ondersteund worden. Ook Waalse en Brusselse werkzoekenden aantrekken en opleiden moet een oplossing kunnen betekenen voor de Vlaamse arbeidskrapte .’